Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Από την Εντατική στον Μαραθώνιο

Είδα μια εκπομπή για τον ΗΡΩΑ της ζωής Τάσο Παπούλια και έψαξα να βρω λεπτομέριες για την περιπέτειά του. Ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ γεμάτος χαμόγελο και αισιοδοξία.


Γράφει : Αρετή Αθανασίου

Ήταν 22 χρόνων όταν κατά τη διάρκεια ενός κυριακάτικου ποδοσφαιρικού αγώνα μια κλωτσιά από παίκτη της αντίπαλης ομάδας τον βρήκε στο κεφάλι και τον οδήγησε στο σημείο μηδέν. Λίγες ημέρες μετά το χτύπημα ο Τάσος Παπούλιας, από τα Λεχαινά Ηλείας, είχε «επιστρέψει» στη βρεφική ηλικία. Δεν μιλούσε, δεν καταλάβαινε, δεν μπορούσε να κινηθεί. Ήταν παράλυτος και άλαλος...

Ύστερα από 45 μήνες νοσηλείας και 10 χρόνια συγκλονιστικής προσωπικής προσπάθειας, ο Τάσος Παπούλιας κατάφερε να διαψεύσει όλες τις ιατρικές γνωματεύσεις που τον είχαν καταδικάσει και εκπαιδεύτηκε στο βάδισμα, στην ομιλία και στη σκέψη όπως ένα βρέφος αρχίζει να κάνει τα πρώτα του βήματα και να αρθρώνει τις πρώτες του λέξεις. Τρία χρόνια αργότερα, στα 36 του χρόνια, έγινε μαραθωνοδρόμος. Έχει τρέξει συνολικά σε 15 ημιμαραθώνιους και τρεις μαραθώνιους δρόμους στην Ελλάδα και σε 6 μαραθώνιους δρόμους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στις 19 Απριλίου ο Τάσος Παπούλιας είναι προσκεκλημένος στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας για να αφηγηθεί την προσωπική του ιστορία στα παιδιά των σχολείων της περιοχής και να τα διδάξει για την απίστευτη θέληση και δύναμη που κρύβει ο ανθρώπινος νους: «Είμαι πολύ χαρούμενος γι΄ αυτή την πρόσκληση γιατί από τα παιδιά αρχίζουν όλα! Δυστυχώς, στη χώρα μας είμαστε σε τέλμα και δεν διδάσκουμε τα παιδιά να μην το βάζουν κάτω. Όλοι μας ζούμε σε ένα γυάλινο κόσμο...».

Η κλωτσιά στην άνω κροταφική χώρα ήταν τελικά μοιραία και η αριστερά έσω καρωτίδα του Τάσου νεκρωνόταν σιγά σιγά. Στην αρχή παρουσίασε διαταραχή στην ομιλία και ύστερα άρχισαν οι λεγόμενες αφασικές διαταραχές- άγνοια και αμνησία. Σε ελάχιστο χρόνο παρέλυσε όλη η δεξιά πλευρά του, δεν ήξερε ποιος ήταν, πού βρισκόταν, ούτε καν το όνομά του. Δεν έχασε μόνο την κίνηση και τον λόγο του, έχασε και την αντίληψη και τη σκέψη του. «Εκείνη την περίοδο, όπως μου εξήγησε πολύ αργότερα ο γιατρός μου, ο Θ. Μαραζιώτης, καθηγητής Νευροχειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, ήταν αδύνατη οποιαδήποτε θεραπευτική αντιμετώπιση σε ασθενείς με πλήρη απόφραξη καρωτίδας. Ιατρικά δεν υπήρχε καμία ελπίδα για να λειτουργήσει και πάλι η καρωτίδα! Ασθενείς με ανάλογο πρόβλημα πέθαιναν συνήθως από οίδημα εγκεφάλου ή παρέμεναν ζωντανοί νεκροί...» λέει.

Στα 22 του χρόνια, ο Τάσος Παπούλιας ήταν τερματοφύλακας σε μια επαρχιακή ομάδα. Στα 47 του χρόνια είναι πολίτης του κόσμου. Τρέχει, διδάσκει και διδάσκεται. Ενδιάμεσα προπονείται. Εργάζεται ως επιστάτης στο Τεχνικό Λύκειο Λεχαινών, πορεύεται με 800 ευρώ τον μήνα και ζει σ΄ ένα σπιτάκι κοντά στη θάλασσα...


4 σχόλια:

  1. Πολύ καλό το Post....Ο Τάσος είναι ένας από τους Μεγάλους ήρωες της καθημερινότητας που δυστυχώς σπάνια προβάλλονται από τα ΜΜΕ. Μακάρι να είχα στο ελάχιστο την ψυχική του δύναμη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παράληψή μου που δεν ανέφερα ότι για τον Τάσο έμαθα από την εκπομπή "Έχει Γούστο" της Μπήλιω Τσουκαλά στην ΝΕΤ και από ένα αφιέρωμα του BHMAgazino.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. http://www.facebook.com/group.php?gid=120664173736
    δες εδω ενα Γκρουπ για τον Τασο και γινε μελος του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 'Ενα μεγάλο μπράβο και απο εμένα για τον Τάσο Παπούλια.Εύχομαι ολοι να παραδειγματιστούν απο το θάρρος της ψυχής του!!'Ευγε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή